چرا چون انسی و جنی در اندوه تن و جانی

ازیرا در مکان جهل همواره به کینی تو

که اندر بند هفت اختر اسیر چار ارکانی

چرا در عالم عقلی نپری چون ملایک تو

چه پیچانی سر از طاعت چه باشی روز و شب غافل

چه پوشی جامه شهوت دل و جان را چه رنجانی

که تا دست جوانمردی به دنیا در نیفشانی