تخم گنهان خورد و ز ما کرد گرانی

زیبد که کنم از سر معنی و حقیقت

بر بام چنین دوست یکی خانه فشانی

ای قوم بگریید که مهمان گرامی

مهمان و چه مهمان که مر این عارضگان را

از رحم می آراید هر ساعت خوانی

رفت و گنهان برد و نکرد ایچ شکایت