وین چرخ نزاده چو معالیت مکانی

این پیر جهان گرد سبک پی بندیدست

در گردش خود چون تو گرانمایه جوانی

این کوه ندیده چو وقار تو مکینی

این مرکز با نفع گران سنگ ندیدست

جز علم و درنگ تو سبک روح گرانی

ایام چو خرم تو ندیدست سکونی