در هر نکتت مایده جانی و جهانی

ایام چو خرم تو ندیدست سکونی

افلاک چو عزم تو ندادست روانی

از هر سخنت فایده خوفی و رجایی

نه دایره امروز همی گوید یارب

چندین گذر علم ز یک تنگ دهانی

از راستی پند تو مانا که نماندست