حقا که جز از لفظ تو آفاق ندیدست

چندین گذر علم ز یک تنگ دهانی

از راستی پند تو مانا که نماندست

کژ رو به زمین و به زمان چون سرطانی

چندین درر از فایده در غالیه دانی

تا خاطر پر نور تو از علم نیفزود

کس مشکلی از شرع نمی کرد بیانی