چون تیر شد اکنون که کمان بود گمانی

تا خاطر پر نور تو از علم نیفزود

کس مشکلی از شرع نمی کرد بیانی

امروز بنامیزد از آثار یقینت

آن گه که ز منبر سخن اندازی چون تیر

باشد سخن سحبان پیشت چو کمانی

دشمن چو کشانی دو بسد را به ضرورت