و آن گفت «انا آلاخر» تا خلق شود فانی

می گفت یکی رستم زان ظلمت نفسانی

می گفت یکی دیگر ما «اعظم برهانی»

این گفت «انا الاول» کس نیست مرا ثانی

ماندم متحیر من زان حال ز حیرانی

گفتم که چو قومند این ای خواجه روحانی

گفت: اهل خراباتند این قوم نمی دانی