گاه آن آمد یکی کاین دام و دم بر هم زنی

زیر دام عشوه تا چند ای سنایی دم زنی

از دم خویشی تو دایم مانده اندر دام دیو

گر برون آیی ملک گردی و جام جم زنی

با تو اندر پوست باشد بی گمان ابلیس تو