از دم خویشی تو دایم مانده اندر دام دیو

زیر دام عشوه تا چند ای سنایی دم زنی

گاه آن آمد یکی کاین دام و دم بر هم زنی

گر برون آیی ملک گردی و جام جم زنی

با تو اندر پوست باشد بی گمان ابلیس تو

تا تو اندر عشق دم در خانه آدم زنی