که کار پیر آن بهتر که با مرد جوان بینی

بسان علت اولا سخن ران ای سنایی زان

که تا چون زاده ثانی بقای جاودان بینی

وگر عیبت کند جاهل به حکمت گفتن آن مشنو

حکیمی گر ز کژ گویی بلا بیند عجب نبود

که دایم تیر گردون را وبال اندر کمان بینی

به رای و عقل معنی را تویی راوی روایت کن