دیده داران خرد را لعبتی باشد عجب

خاطر و وهم تو چون از پرده بیرون خواندش

خازن رایت ز گنج معرفت آرد سلب

چون به تخت حکمتت بر، جلوه کردی صورتش

شاید ار سلطان همی خواند نظامی مر ترا

چون منظم کرده ای هر پنج حس را از ادب

آنکه در هر فن ز دانش ره برد با طبع شعر