حقا که مرا همچو تو مهمان دگری نیست

ای ماه صیام ار چه مرا خود خطری نیست

از درد تو ای رفته به ناگه ز بر ما

یک زاویه ای نیست که پر خون جگری نیست

آن کیست که از بهر تو یک قطره ببارید