گاه اسراف خماری بر گلی کش خار نیست

در سرای ضرب او الا به نام شاه عقل

بر جمال چهره آزادگان دینار نیست

بر گل حکمت شنوده باده گلگون حکم

زیر این موکب گذر کن بر جهان کز روی حکم

جز به شمشیر نبوت کس برو سالار نیست

واندر آن موکب سوارانند کاندر رزمشان