چون تجلی کرد بر سیمای جان سینای عشق

صورت دیگر نمود و سیرت دیگر گرفت

مجرما ترسا که از فرمان عیسا سر بتافت

دل بدان خرم که روزی سم خر در زر گرفت

آن بت سنگین آزر سنگ در آزر گرفت

هر که در آباد جایی جست بی جایست و جاه

هر که در ویرانه رنجی برد گنجی بر گرفت