با چنین اجلال و رتبت آسمان چون خوانمت

هر چه در زیر زمان آید همه اسمست و جسم

من ز من بی هیچ عذری در زمان چون خوانمت

آسمانها چون زمین مرکب دربان تست

آنکه نام او مکان آمد ندارد خود مکان

پس تو دارنده مکانی در مکان چون خوانمت

آنچه در صدرست در لولوش کسی می ننگرد