چون تویی سود حقیقی دیگران سودای محض

پس تو دارنده مکانی در مکان چون خوانمت

آنچه در صدرست در لولوش کسی می ننگرد

من برون چون لولیان بر آستان چون خوانمت

پس چو مشتی خس برای سوزیان چون خوانمت

علم تو خود بام عقل و کعبه نفسست و طبع

من چو حج گولان به زیر ناودان چون خوانمت