«این» و «آن» باشد اشارت سوی اجسام کثیف

پس چو مشتی خس برای سوزیان چون خوانمت

علم تو خود بام عقل و کعبه نفسست و طبع

من چو حج گولان به زیر ناودان چون خوانمت

تو لطیفی در عبارت «این» و «آن» چون خوانمت

آنچه دل داند حدوث است آنچه لب گوید حروف

من ز دل چون دانمت یا از زبان چون خوانمت