به مجلسی که تو باشی ز بخل نگذاری

چه ممسکی که ز جود تو قطره ای نچکد

اگر در آب کسی جامه تو برتابد

که رادمردی از آن صدر نیکویی یابد

به ابر برشده مانی بلند و بی باران

کدام زایر و شاعر سوی تو بشتابد