گرد غم بنشان به می خوردن ز عمر

دیگ چرب و نان گرم آب سرد

برنگردم زین سخن تا زنده ام

گر خرد داری تو زین هم بر نگرد

پیش از آن کز تو برآرد چرخ گرد

نسیه را بر نقد مگزین و بکوش

تا نباشی یک زمان از عیش فرد