راست چون تا که جز آحاد شماریش نبود

چون دو دانگش به هم افتاد به غایت بد شد

به قبول دو سه نسناس به نزدیک خران

گر چه دی بی خردی بود کنون بخرد شد

چون مگس بر سر او رید نهش نهصد شد