چو ایزد و ملک و خواجه نیکخواه تواند

نسوزد ار فلک شمس را بپیماید

کنون شدست بد انسان ز عدل و حشمت تو

که گرد باد همی پر کاه نرباید

بلا و حادثه بر درگه تو کی پاید

نه دامن شب تیره زمانه بنوردد

چو دور چرخ گریبان صبح بگشاید