بدان نبود که جانت ز رنج بگزاید

درین دو روزه جهان این عنا نمودت ازان

که تا ترا به صبوری زمانه بستاید

ز نکبتی که درین چند روز چرخ نمود

مرادش آنکه به اعدا نمود جاه ترا

که زهر قاتل جان ترا نفرساید

چه نوش زهر بخوردی بدان امید و طمع