که اژدها را زهر کشنده نگزاید

چه نوش زهر بخوردی بدان امید و طمع

که تا روان تو زین رنجها برآساید

تو اژدهایی در جنگ و این ندانستی

چو جوهر فلک از تست روشن و عالی

ز آسیای فلک جوهر تو کی ساید

ز دود زنگ ز روح تو زهر در عالم