پس آنگه از نهان گشتن بر او وضعی عیان گردد

به گاه دیدن از دیدن به گاه گفتن از گفتن

چو کوران بی بصر گردد چو گنگان بی زبان گردد

نهان گردد ز هر وضعی که بود آمد چه بود او را

چنان گردد حقیقت او که وصف خلق نپذیرد

به پشت خاک هامون همچو پروین آسمان گردد

اگر معروف و مشکورست در راه دل و دیده