مرا باید خراباتی شناسد

به جای چنگ بر زن طاس بر طاس

قرین و جنس من خمار و مطرب

بسنده ست از همه اقران و اجناس

خطیب و قاضیم گو هیچ مشناس

می است الماس و گوهر شادمانی

نگردد سفته گوهر جز به الماس