بپذیر و تو خود بوذر و سلمان دگر باش

ای مرد سفر در طلب زاد سفر باش

بشکن شبه شهوت و غواص درر باش

از سیرت سلمان چه خوری حسرت و راهش

هر چند که طوطی دلت کشته زهرست

آن زهر دهان را تو همه شهد و شکر باش

چون تو به دل زهر شکر داری از خود