من همه ساله برهنه شده چون کیش توام

تو مرا از نسب و جان و خرد خویش منی

من از آمیزش این چار گهر خویش توام

تو همه روزه بیاراسته چون دین منی

پیش من حسن همانست که تو پیش منی

نزد تو عیب چنانست که من پیش توام