آگنده دل از مهر تو چون نار ندارم

چون چرخ خمیده بو ما پیش هر ابله

گر برترت از گنبد دوار ندارم

چون نار ز غم کفته شود این دل اگر من

خون باد چوبسد دلم ار من سخنت را

پاکیزه تر از گوهر شهوار ندارم

این گوهر منظوم که دارم به همه شهر