در هنرمندی چو سرو اندر چمن گاه نشاط

تا بود مر نیکمردان را به زلتها ندم

تا در آب و خاک و باد و آتش از بهر صلاح

گرمی و خشکی و سردی و تری باشد به هم

گاه از نزهت به بال و گاه از شادی به چم