عاجز آمد از مشیت زلت و عصیان تو

بولهب را باز بوجهلست یار و همنشین

«الخبیثات» و «خبیثین» گفت ایزد در نبی

تا بپرهیزند اهل «طیبات» و «طیبین»

دفترت در دوده می مالد کرام الکاتبین

کس ز صوف و فوطه بی طاعت نیابد پایگاه

کی بجایی می رسد مردم ز ریش و پوستین