عالمی را موی تابی گرددت زیر نگین

کس ز صوف و فوطه بی طاعت نیابد پایگاه

کی بجایی می رسد مردم ز ریش و پوستین

گوی برد از جمله مردم فوطه باف و نیل گر

روی بنماید عروس دین ترا گر هیچ تو

با قناعت چون سنایی غزنوی گردی قرین

ای به دعوی بر شده بر آسمان هفتمین