چشم را نیست رتبتی بر جسم

بی کمال خوی معنبر تو

تشنه تا کی بود خلیفه دل

بی جمال رخ منور تو

بی رخ خوب روح پرور تو

گوش را نیست منتی بر هوش

بی زبان خوش سخنور تو