کیسه بسی دوختست در خم گیسوی او

جادو اگر در بهشت نبود پس در رخش

از چه بهشتی شدست نرگس جادوی او

سایه گیسوش را دار غنیمت که دل

شیر فلک شد به شرط روبه بازی از آنک

تا به کف آرد مگر چشم چو آهوی او

قبله اگر چه بسی ست از پی احرام دل