شد ز پی دین و جاه چون سم شبدیز شاه

تا به کف آرد مگر چشم چو آهوی او

قبله اگر چه بسی ست از پی احرام دل

چشم سنایی نساخت قبله جز ابروی او

سجده گه و قبله گاه دایره روی او

سلطان بهرامشاه آنکه گه زور هست

گردن گردان زدن بازی بازوی او