در آرزوی کوی خرابات همه سال

در باطن خود حرف حقیقت بسترده

با هستی خود نرد فنا باخته بسیار

صد دست فزون مانده و یک دست نبرده

اول قدم از راه خرابی بسپرده

ایمن شده از عمر خود و گشت شب و روز

در بی خردی کیسه به طرار سپرده