اینجا همه لطفست کسی را که نبودست

آبیست درین در ز پی دادن نانی

خر پشته ما بیش میارای که ما را

هر روز می آراسته بخشند جنانی

هرگز به خدا و به رسولانش گمانی

زانگونه که گر هیچ بپرسی ز تو هر خاک

زین شکر عجب نیست که بی کام و زبانی