گردیده بود گردون محفل فروز دنیا

سلطان محمد آن شمع کز پرتو وجودش

در صفحه رخش بود رنگ صلاح ظاهر

وز مطلع جبینش نور فلاح پیدا

از بی وفائی عمر ناگه چو رخت بر بست