مهر پا می نهد چه در حرمت

که ز صبح ایستاده تا شام است

هست مخدومه زمین و زمان

کاسمانش یکی ز خدام است

تا به شب لرزه اش براندام است

ای شه انس و جان که جان مرا

ز التفات تو در تن آرام است