تا به شب لرزه اش براندام است

هست مخدومه زمین و زمان

کاسمانش یکی ز خدام است

مهر پا می نهد چه در حرمت

ای شه انس و جان که جان مرا

ز التفات تو در تن آرام است

تنم از ضعف گرچه شد الفی