دلم آن آهوی حرم شب و روز

ز التفات تو در تن آرام است

تنم از ضعف گرچه شد الفی

در سجود تو آن الف لام است

از طواف درت در احرام است

وز حسد خاک می کند بر سر

تن که دور از درت به ناکام است