از طواف درت در احرام است

تنم از ضعف گرچه شد الفی

در سجود تو آن الف لام است

دلم آن آهوی حرم شب و روز

وز حسد خاک می کند بر سر

تن که دور از درت به ناکام است

خطه خاطر همایونت