که گذرگاه پیک و الهام است

وز حسد خاک می کند بر سر

تن که دور از درت به ناکام است

خطه خاطر همایونت

همه سری در آن چه دارد راه

پس چه حاجت به عرض و اعلام است

منم آن مادح فدائی تو