ابر طبعش بس که حالا مستعد بارش است

کاغذی باوی که کوتاهیش در دنباله نیست

آن قدر در کز ثنایت دردل ذخار اوست

بر گل صد برگ سوری صد یک آن ژاله نیست

هیچ ماهی بر سپهر فکرتش بی هاله نیست

او چو در جولان گه صد ساله مدحت پا نهاد

وین سخن بی اصل مثل شعله جواله نیست