هیچ ماهی بر سپهر فکرتش بی هاله نیست

آن قدر در کز ثنایت دردل ذخار اوست

بر گل صد برگ سوری صد یک آن ژاله نیست

ابر طبعش بس که حالا مستعد بارش است

او چو در جولان گه صد ساله مدحت پا نهاد

وین سخن بی اصل مثل شعله جواله نیست

وجه انعامش که مرقوم است و مجری در برات