پاکیزه طینت و ملکی خوی و پاکزاد

گلبرگ نو دمیده محمد تقی که بود

در باغ دهر نشو و نمائی نیافته

از تند باد حادثه ناگاه شد به باد

در چشمه سار چشم زند دیده پدر