چه کردگار مرا چون به لطف سامان داد

سخن نگشته به لب آشنا به فعل آمد

بهر چه رای تو در کار دهر فرمان داد

مدبران بنگر کاین سپهر خوش تدبیر

کسی که دهر زبان زمانه اش میخواند

ز مکر بازی او بی زبانی آسان داد