شعر ابهر طمع آن همه می کوشیدند

ای کریمی که ز لطفت همه ذرات جهان

جرعهای کرم از جام عطا نوشیدند

نیست پوشیده که در مدح سلاطین قدیم

طمعی نیست مرا لیک ملولم که چرا

مدح من گفتم و خلعت دگران پوشیدند