شاه راه عمر را پایان پدید

وانکه در برداشت تشریف قبول

دست مرگ اول لباس او برید

لاجرم زان پیشتر کاید ز شیب

پیک مرگ از دشت آفت بی محل

بر سر حافظ محمد جان رسید

وه چه حافظ آن فرید روزگار