چو خواست دل که برد ره به گنج تاریخش

زدود نقش فریبش ز صفحه خاطر

وزین سراچه فانی قدم کشید و رسید

ز سیر عالم باقی به نعمت وافر

وزین مقوله شود نکته ای بر او ظاهر

به رمز نکته رسی گفت خواجه میر حسن

گذشت از سر ویرانه جهان آخر