وین بتر کز حرف تحصیل آن زمان خود می کند

وام تاجر در میان و مال دیوان بر کنار

وام چون از حد گذشت و راه سودا بسته گشت

بر شکستم من وزین درهم شکست آن کار و بار

نغمه خارا گذر هر لحظه بر گوشم گذار

من که تا غایت به امید خدیو نامور

قرض خواهان دگر را کرده ام امیدوار